Rynek IT wychodzi z kryzysu. Jego wartość wzrośnie w 2010 r. o ponad 3% do ok. 25 mld zł. W kolejnym roku możliwy jest już wzrost dwucyfrowy. Rośnie optymizm dostawców rozwiązań IT, którzy szans dla rozwoju rynku upatrują przede wszystkim w ogólnej poprawie sytuacji makroekonomicznej i we wzroście popytu z sektora przedsiębiorstw.

Tym razem z znowu z cyklu „na forach”…

Jakis czas temu ukazał się ciekawy artykuł (http://www.mspstandard.pl/artykuly/60281/10.najpopularniejszych.sztuczek.slownych.sprzedawcow.html)

Na jednym z forów o negocjacjach i o biznesie IT pewnego serwisu przetoczyły się burzliwe dyskusje na ten temat. Co ciekawe, były także głosy godzące się z tym, że sztuczki dotykające manipulacji partnerem są dopuszczalne. Część dyskutantów traktowała to jako „oko za oko” inny twierdzili wręcz, że to rodzaj strategii korporacyjnej.

Nie będę dalej wgłębiał w meandry etyki bo o czym innym chciałem tu napisać. Pomyślałem, że podejmę próbę wyjaśnienia tego zjawiska, mogę jednak stwierdzić, że nieuczciwe metody wabią każdego bo są tańsze i pozwalają ukryć niekompetencję. Jest to prosty mechanizm: kupujący system IT robi to raz na ok. 5 lat, jak projekt będzie porażką to po pierwsze nie przyzna się (akcje spadną...:)?) po drugie szybko o tym zapomina, dostawca zaś korzysta z tego, bo nie robi sobie antyreklamy, a do tego jako firma bardziej doświadczona w branży, zawsze ma tu przewagę nad kupującym. Znam przypadki gdy naprawdę bardzo kiepski projekt pojawiał się na liście referencyjnej wykonawcy bo klientem była znana i duża firma!

Czym jest zarządzanie? Czym są systemy wspomagające zarządzanie? Czym się różni (i czy w ogóle) system od oprogramowania? Czym są dane? Czym są dokumenty? Takie pytania można stawiać tylko na podstawie lektury artykułów na temat nowoczesnych metod zarządzania jak i ofert dostawców różnego rodzaju rozwiązań. Niestety nie raz są to albo fragmentaryczne rozwiazania a nie raz po prostu pseudo-narzędzia mające samorzutnie rozwiązać jakiś problem ale w to ostatnie chyba nikt rozsądny już nie wierzy.

Zarządzanie procesami biznesowymi to tak na prawdę okresowe robienie zdjęć lotniczych nad rzekami, skuteczne sterowanie ich biegiem polega wyłącznie na tworzeniu właściwego środowiska a nie tylko koryt i wałów, jak się okazuje i tak nietrwałych, nie wytrzymują sytuacji ekstremalnych a to one budują przewagę firm na rynku.

Niedawno (14-15 Lipca 20100) odbyła się konferencja EOIF GigaCon 2010 poświęcona systemom obiegu dokumentów. Nie jest moim celem streszczanie tej konferencji, jednak po niej nasunęło mi się kilka przemyśleń. Pierwsze to, czym tak na prawdę są te systemy, po drugie, dlaczego ich wdrożenia są tak mało przewidywalne. Po kilku rozmowach z ich użytkownikami w kuluarach można odnieść przekonanie, że analizy wymagań są tu niepotrzebne bo w większości przypadków to co zostaje, w efekcie wielu prób, wdrożone i odebrane jako końcowy produkt, niewiele ma wspólnego z wynikami pierwotnej analizy wymagań. Jednym z wielu przykładów jakie poznałem to pewien urząd, w którym analiza przedwdrożeniowa opisywała prawie 300 procesów, po wdrożeniu okazało się, że jest ich 15 (!). W efekcie projekty tego typu cechują się znacznie większym kosztem niż planowany lub nawet wstrzymaniem projektu z powodu wyczerpania funduszy. Dlaczego tak się dzieje? Otóż modelowanie przepływu pracy, dokumentów i procesów jest na etapie analizy bardzo często błędnie utożsamiane z „zapisywaniem tego co robią ludzie” co jest poważnym błędem. (tu streszczenie, kompletny dokument PDF do pobrania, link na końcu tekstu)

Wydłuża się cykl wymian sprzętu w średnich firmach w Polsce. W przypadku komputerów jest to obecnie średnio 4,5 roku. Jedna trzecia małych i średnich firm w ogóle nie korzysta z usług IT, a fundusze unijne na rozwój IT wykorzystuje tylko 4% firm. To niektóre z wniosków z ostatniego badania PMR.