Tym razem z znowu z cyklu „na forach”…

Jakis czas temu ukazał się ciekawy artykuł (http://www.mspstandard.pl/artykuly/60281/10.najpopularniejszych.sztuczek.slownych.sprzedawcow.html)

Na jednym z forów o negocjacjach i o biznesie IT pewnego serwisu przetoczyły się burzliwe dyskusje na ten temat. Co ciekawe, były także głosy godzące się z tym, że sztuczki dotykające manipulacji partnerem są dopuszczalne. Część dyskutantów traktowała to jako „oko za oko” inny twierdzili wręcz, że to rodzaj strategii korporacyjnej.

Nie będę dalej wgłębiał w meandry etyki bo o czym innym chciałem tu napisać. Pomyślałem, że podejmę próbę wyjaśnienia tego zjawiska, mogę jednak stwierdzić, że nieuczciwe metody wabią każdego bo są tańsze i pozwalają ukryć niekompetencję. Jest to prosty mechanizm: kupujący system IT robi to raz na ok. 5 lat, jak projekt będzie porażką to po pierwsze nie przyzna się (akcje spadną...:)?) po drugie szybko o tym zapomina, dostawca zaś korzysta z tego, bo nie robi sobie antyreklamy, a do tego jako firma bardziej doświadczona w branży, zawsze ma tu przewagę nad kupującym. Znam przypadki gdy naprawdę bardzo kiepski projekt pojawiał się na liście referencyjnej wykonawcy bo klientem była znana i duża firma!

Czym jest zarządzanie? Czym są systemy wspomagające zarządzanie? Czym się różni (i czy w ogóle) system od oprogramowania? Czym są dane? Czym są dokumenty? Takie pytania można stawiać tylko na podstawie lektury artykułów na temat nowoczesnych metod zarządzania jak i ofert dostawców różnego rodzaju rozwiązań. Niestety nie raz są to albo fragmentaryczne rozwiazania a nie raz po prostu pseudo-narzędzia mające samorzutnie rozwiązać jakiś problem ale w to ostatnie chyba nikt rozsądny już nie wierzy.

Znowu fora, na jednym z nich pojawił się problem bezpieczeństwa danych, wynoszenia przez pracowników tajemnic i innych „wrażliwych” danych z firmy i łapanie ich na tym, no tak naprawdę raczej próby złapania. Jeżeli ktoś stwierdzi taki problem u siebie raczej znaczy to, że nie ma narzędzia do szukania sprawcy, więc lepiej nie psuć atmosfery w firmie „śledztwem” a szybko zrobić dwie rzeczy: dokonać audytu systemu przez zewnętrzną firmę oraz sprawdzić architekturę systemu i jego funkcjonalności tak by zmienić ja na możliwie bezpieczna.

Ciekawe jest to, że dostawcy i wykonawcy oprogramowania często zawyżają wartość swoich usług w zasadzie na życzenie zamawiających. Robią nie ze złej woli, robią to bo zamawiający niejako sami o to proszą. Dyskutuję przy okazji projektów z wieloma programistami, projektantami, wdrożeniowcami i prawie wszyscy mówią jedno: to zamawiający ma określić swoje wymagania, jeśli określi jej zbyt ogólnikowo musimy w ofercie założyć margines bezpieczeństwa kosztów na wszelkie zmiany i uściślenia jakie klient najprawdopodobniej wniesie podczas realizacji tak słabo udokumentowanego projektu. Korekty będą na pewno bo na podstawie "jednej strony" opisu wymagań nie da się stworzyć miarodajnego projektu, twórca oprogramowania będzie więc gdybał na koszt zamawiającego. To z tego powodu, moim zdaniem, popularne są metody odkrywania wymagań poprzez kolejne prototypy. Programista sam nie określi wymagań ale będzie żądał pieniędzy za te prototypy no bo przecież nie będzie dopłacał do swoich usług.