pojęcie: BCE

wzo­rzec Boundary-Control-Entity wywo­dzi się z opu­bli­ko­wa­nej w 1992 r. meto­dy OOSE opar­tej na przy­pad­kach uży­cia, autor­stwa Ivara Jacobsona, zakła­da mode­lo­wa­nie struk­tu­ry kom­po­nen­tów z uży­ciem trzech typów blo­ków kon­struk­cyj­nych (kla­sy o jed­nej okre­ślo­nej odpo­wie­dzial­no­ści): «boun­da­ry» (gra­ni­ca sys­te­mu, inter­fejs), «con­trol» (ste­ro­wa­nie, reali­za­cja logi­ki sys­te­mu), «enti­ty» (utrwa­lo­ny obiekt biz­ne­so­wy, repre­zen­tu­je zro­zu­mia­ły dla czło­wie­ka ele­ment infor­ma­cji, danych); w UML są to ste­reo­ty­py klas lub obiek­tów, wszyst­kie powin­ny mieć ope­ra­cje, mode­le abs­trak­cyj­ne mogę nie mieć atry­bu­tów; (Kama et al., 2011; Żeliński, 2019), poni­żej pod­sta­wo­wa struk­tu­ra reali­za­cji usłu­gi apli­ka­cji (przy­pad­ku użycia):

Graficzna for­ma pre­zen­ta­cji, od lewej odpo­wied­nio ste­reo­ty­py: «boun­da­ry» , «con­trol» , «enti­ty»

Wzorzec BCE bywa czę­sto sto­so­wa­ny łącz­nie z inny­mi wzor­ca­mi pro­jek­to­wy­mi. Poniższy przy­kład obra­zu­je przy­kła­do­wą archi­tek­tu­rę z zasto­so­wa­niem innych wzor­ców archi­tek­to­nicz­nych (repo­si­to­ry, enve­lo­pe, saga/scenario):

Zastosowanie wzor­ce BCE wraz ze ste­reo­ty­pa­mi okre­śla­ją­cy­mi role klas. «Document» jest tre­ścią atry­bu­tu doku­ment (jest to czę­sto ciąg zna­ków np. w for­ma­cie JSON lub XML, patrz wzo­rzec envelope)

Poniżej dia­gram przy­pad­ków uży­cia opi­su­ją­cy kon­tekst powyż­sze­go komponentu:

Diagram przy­pad­ków uży­cia jak kon­tekst (zakres)

Wzorzec BCE jest czę­sto błęd­nie utoż­sa­mia­ny z wzor­cem MVC.