pojęcie: idealizacja

w meto­do­lo­gii: model teo­re­tycz­ny przyj­mu­ją­cy okre­ślo­ne cechy dla nie­ist­nie­ją­cych w rze­czy­wi­sto­ści warun­ków, dosko­na­łych w danym zakresie, 

meto­da ide­ali­za­cji i kon­kre­ty­za­cji: (meto­do­lo­gia) dwu­eta­po­wa meto­da badaw­cza pole­ga­ją­ca w pierw­szym eta­pie na ide­ali­za­cji bada­nych obiek­tów, kon­stru­owa­niu typów ide­al­nych”, mode­li teo­re­tycz­nych” i wypro­wa­dza­niu praw ide­ali­za­cyj­nych, w dru­gim eta­pie zaś na stop­nio­wej kon­kre­ty­za­cji (aprok­sy­ma­cji) usta­lo­nych praw i teo­rii ide­ali­za­cyj­nych przez stop­nio­we uchy­la­nie zało­żeń ide­ali­zu­ją­cych i mody­fi­ka­cję tych praw i teo­rii, przy­bli­ża­ją­cą je do warun­ków rze­czy­wi­stych; meto­da ta jest sto­so­wa­na we wszyst­kich naukach empi­rycz­nych jako pod­sta­wa wszel­kich teo­rii nauko­wych; ide­ali­zu­je­my coś” (Stokhof et al., 2011), patrz tak­żę: Weisberg, M. (2007). Three Kinds of Idealization: The Journal of Philosophy, 104(12), 639 – 659. https://​doi​.org/​1​0​.​5​8​4​0​/​j​p​h​i​l​2​0​0​7​1​0​4​1​240, oraz Matthews, M. R. (2004). Idealisation and Galileo’s pen­du­lum disco­ve­ries: Historical, phi­lo­so­phi­cal and peda­go­gi­cal con­si­de­ra­tions. Science & Education, 13(7 – 8), 689 – 715.

zna­ne powszech­nie przy­kła­dy ide­ali­za­cji: waha­dło ide­al­ne, cia­ło dosko­na­le czar­ne, i wie­le innych (cie­ka­wy arty­kuł: The pen­du­lum swing)