pojęcie: prawnik

w pol­skim pra­wie oso­ba, któ­ra ukoń­czy­ła wyż­sze stu­dia praw­ni­cze w Polsce i uzy­ska­ła tytuł magi­stra lub ukoń­czy­ła sto­sow­ne zagra­nicz­ne stu­dia uzna­wa­ne w Polsce (sło­wo praw­nik” nie ma defi­ni­cji wprost w słow­ni­ku j.polskiego); w pro­jek­tach typo­wą rolą praw­ni­ka jest opra­co­wa­nie tre­ści umo­wy cywil­nej pomię­dzy dostaw­cą i odbior­cą roz­wią­za­nia, odpo­wie­dzial­no­ścią praw­ni­ka jest zapew­nie­nie zgod­no­ści zawie­ra­nej umo­wy z aktu­al­nym sta­nem praw­nym oraz zgła­sza­nie ryzyk jakie treść tej umo­wy stwa­rza dla stron umo­wy, przed­miot umo­wy (opis efek­tu lub sta­ran­ne­go dzia­ła­nia) jest usta­la­ny przez stro­ny umo­wy w spo­sób nie­ko­li­du­ją­cy z obo­wią­zu­ją­cym prawem