pojęcie: Zasada Kerckhoffs’a

jed­na z pod­sta­wo­wych reguł współ­cze­snej kryp­to­gra­fii, zosta­ła sfor­mu­ło­wa­na pod koniec XIX wie­ku przez holen­der­skie­go kryp­to­lo­ga Augusta Kerckhoffs’a, mówi, że sys­tem kryp­to­gra­ficz­ny powi­nien być bez­piecz­ny nawet wte­dy, gdy są zna­ne wszyst­kie szcze­gó­ły jego dzia­ła­nia oprócz sekret­ne­go klu­cza; zasa­da ta może być roz­sze­rza­na tak­że na pro­ce­du­ry, to zna­czy, że bez­pie­czeń­stwo sys­te­mu nie powin­no zale­żeć od fak­tu ujaw­nie­nia pro­ce­dur utrzy­ma­nia jego bez­pie­czeń­stwa; zasa­da ta zosta­ła prze­for­mu­ło­wa­na (lub praw­do­po­dob­nie nie­za­leż­nie sfor­mu­ło­wa­na) przez ame­ry­kań­skie­go mate­ma­ty­ka Claude Shannon jako ? wróg zna sys­tem „, tj. ?nale­ży pro­jek­to­wać sys­te­my przy zało­że­niu, że wróg natych­miast się z nimi w peł­ni zapo­zna?; kon­cep­cja jest sze­ro­ko akcep­to­wa­na przez kryp­to­lo­gów, w prze­ci­wień­stwie do zasa­dy ?bez­pie­czeń­stwo poprzez zaciemnienie”.