Wprowadzenie

Najbardziej wartościową umiejętnością architekta nie jest pisanie kodu, lecz umiejętność projektowania systemów, w których kod można łatwo usuwać i podmieniać. […] Kluczem do sukcesu jest projektowanie jeszcze przed napisaniem pierwszej linii kodu, ze szczególnym naciskiem na możliwość łatwego usuwania i podmieniania komponentów. Wyznaczenie granic między modułami, określenie interfejsów i interakcji, a także przewidzenie potencjalnych obszarów zmian to fundament dobrej architektury. [źr.: Dobry kod to taki, który łatwo usunąć]

W 2017 roku napisałem referat na pewną konferencję naukową studentów. Artykuł dotyczył architektury kodu. Jedną z ilustracji była ta:

Artykuł kończyłem słowami:

Nie chodzi więc o to by podzielić oprogramowanie na “składowe, które łączą w sobie możliwość przechowywania danych oraz wykonywania operacji”. Chodzi o to by mechanizm, o dowiedzionej poprawności, zaimplementować w określonej wybranej technologii.Chodzi też o to by nie udawać, że programowanie jako “podzielone na obiekty” partie kodu, nadal korzystające z jednej wspólnej bazy danych, różni się czymkolwiek od “strukturalnego kodu”. Chodzi o to by kod programu faktycznie implementował określony (zbadany i opisany) mechanizm. (źr.: Architektura kodu aplikacji jako pierwszy etap tworzenia oprogramowania – Jarosław Żeliński IT-Consulting)

W 2021 roku opisałem Architektoniczne wzorce projektowe w analizie i projektowaniu modelu dziedziny systemu. Artykuł jest ukierunkowany na ich definicje i modelowanie. Tu kilka słów na temat tego “skąd się biorą i po co”.