Nieudane wdrożenie wielkiego systemu informatycznego w USA – a co u nas?

Jakiś czas temu pisa­łem o swo­ich prze­my­śle­niach po roz­mo­wie z pew­nym dyrek­to­rem finan­so­wym jed­ne­go z moich klien­tów. Powiedział mię­dzy inny­mi, że albo pro­jekt zosta­nie zre­ali­zo­wa­ny w roku jed­nym budże­to­wym, albo on nie wyda na zgo­dy na jego roz­po­czę­cie. W czym pro­blem? Ano w tym, że przy obec­nym tem­pie zmian na ryn­ku, pro­gno­za wykra­cza­ją­ca w przy­szłość dalej niż rok to wró­że­nie z fusów… Skutek? Jak oce­nić sto­pę zwro­tu z inwe­sty­cji w coś, co jest naj­bar­dziej płyn­nym, podat­nym na zmia­ny wyma­gań, zaso­bem w orga­ni­za­cji, czy­li sys­tem wspo­ma­ga­ją­cy zarzą­dza­nie nią?

Rynek sta­le się roz­wi­ja i doj­rze­wa. Praktycznie każ­da więk­sza fir­ma doświad­czy­ła w jakiejś for­mie wdro­że­nia goto­we­go, dosto­so­wy­wa­ne­go do potrzeb, opro­gra­mo­wa­nia ERP. Warto jed­nak pod­kre­ślić, że idea jed­ne­go ?super sys­te­mu? ERP II, odcho­dzi powo­li do lamu­sa. Moim zda­niem to kwe­stia roku, dwóch. Pierwsze symp­to­my to zale­ce­nia pro­du­cen­tów dużych sys­te­mów: wdra­żać goto­we opro­gra­mo­wa­nie w posta­ci ?goto­wej? tyl­ko tam gdzie pasu­je, obsza­ry spe­cy­ficz­ne dla fir­my opi­sać i zapro­jek­to­wać dla nich dedy­ko­wa­ne roz­wią­za­nie i zin­te­gro­wać. (czy­taj Biznes wycho­dzi z objęć sys­te­mu ? mono­li­tycz­ne­go ERP).

Co z tym zro­bić? Dzielić, jak to mawia­ją nie­któ­rzy kie­row­ni­cy pro­jek­tów: czło­wiek może zjeść nawet sło­nia, jak? Kęs po kęsie. Tak więc duży pro­jekt nale­ży podzie­lić na samo­dziel­ne” pod­sys­te­my, jed­nak ta samo­dziel­ność ma dwa aspek­ty: każ­dy pod­sys­tem musi sam z sie­bie do cze­goś słu­żyć, powi­nien wno­sić war­tość doda­ną. Drugi: każ­dy pro­jek­to­wa­ny pod­sys­tem powi­nien być zapla­no­wa­ny jako poten­cjal­nie samo­dziel­ne narzę­dzie (inwe­sty­cja) na wypa­dek gdy­by pozo­sta­łe nie zosta­ły nigdy wytwo­rzo­ne np. z powo­du zmian na rynku.

Ale o tym pisa­łem wię­cej już wcze­śniej. Kolejnym pro­ble­mem jest nie­ste­ty jakość projektowania:

Według fir­my ana­li­tycz­nej Gartner oko­ło 60 proc. wdro­żeń wiel­kich sys­te­mów infor­ma­tycz­nych koń­czy się klę­ską. Przyczyną jest m.in. nie­umie­jęt­ność prze­ło­że­nia pro­ce­sów dzia­ła­ją­cych w fir­mie na dzia­ła­nie sys­te­mu infor­ma­tycz­ne­go, brak dosta­tecz­ne­go wspar­cia ze stro­ny pra­cow­ni­ków i kie­row­nic­twa fir­my (cza­sem nawet jaw­ny opór), złe przy­go­to­wa­nie wdro­że­nia lub jego pro­wa­dze­nie. (za Serwis Nauka w Polsce – PAP SA).

Jak widać, jakość pro­jek­to­wa­nia jest klu­czem, zresz­tą nie tyl­ko w przy­pad­ków dużych sys­te­mów ale w każ­dym przy­pad­ku. Różnica jest taka, że jeże­li nie­jed­na fir­ma świa­do­mie ryzy­ku­je kil­ka­set tysię­cy rezy­gnu­jąc z eta­pu nie­za­leż­nej ana­li­zy i pro­jek­to­wa­nia war­tej ok. 10 – 20% tej kwo­ty, to podob­ne podej­ście pro­jek­ty war­te milio­nów jest już raczej nieracjonalne…

Po raz kolej­ny już spraw­dza się teza, że wdra­ża­nie jed­ne­go wiel­kie­go ERP inte­gru­ją­ce­go wszyst­ko” jest mrzon­ką… prak­ty­ka poka­zu­je, że kil­ka sys­te­mów dzie­dzi­no­wych, zin­te­gro­wa­nych ze sobą jest po pierw­sze mniej ryzy­kow­ne a po dru­gie, para­dok­sal­nie, tańsze.

Tak więc: jak dostaw­ca duże­go ERP mówi, że duży ERP jest naj­lep­szy to nale­ży to trak­to­wać tak samo jak ofer­tę dostaw­cy duże­go zesta­wu garn­ków ze sta­li nie­rdzew­nej, z któ­rych i tak na co dzień uży­wa­my jed­ne­go a nale­śni­ki i tak robi­my z pomo­cą kupio­nej wcze­śniej dobrej teflo­no­wej patel­ni bo do nale­śni­ków lep­sza a zamia­na jej na nową z nie­rdzew­ki tyl­ko dla­te­go, że ?z kom­ple­tu? prze­czy zdro­we­mu roz­sąd­ko­wi i uży­wa się jej mimo, że pokryw­ka z zesta­wu lek­ko wysta­je ? ale przy­kry­wa bo taki jest jej głów­ny cel (w zasa­dzie tyl­ko nie powin­na być mniej­sza ani zbyt duża). (Nigdy wię­cej ERP w jed­nym kawał­ku!).

Raport z Badania polskich projektów informatycznych 2010

Na stro­nie PMResearch​.pl poja­wi­ło się cie­ka­we bada­nie Raport zawie­ra rezul­ta­ty ana­li­zy 80 sta­ran­nie wyse­lek­cjo­no­wa­nych pro­jek­tów IT. Wyniki pre­zen­tu­je w zwię­zły, syn­te­tycz­ny spo­sób. Pobierz raport (za Informacje o wyni­kach bada­nia pol­skich pro­jek­tów infor­ma­tycz­nych).

Wyniki bada­nia bar­dzo pole­cam, uczą poko­ry. Pytanie moje do auto­rów: jak zde­fi­nio­wa­no meto­dy­kę Agile? Pobieżna nawet bada­nie” zaso­bów w Internecie poka­zu­je, że nie ist­nie­je jed­na defi­ni­cja tego podej­ścia”. Na stro­nie agi​le​ma​ni​fe​sto​.org czytamy:

Wytwarzając opro­gra­mo­wa­nie i poma­ga­jąc innym w tym zakresie,

odkry­wa­my lep­sze spo­so­by wyko­ny­wa­nia tej pracy.

W wyni­ku tych doświad­czeń przedkładamy:

Ludzi i inte­rak­cje ponad pro­ce­sy i narzę­dzia.

Działające opro­gra­mo­wa­nie ponad obszer­ną doku­men­ta­cję.

Współpracę z klien­tem ponad for­mal­ne usta­le­nia.

Reagowanie na zmia­ny ponad podą­ża­nie za pla­nem.

Doceniamy to, co wymie­nio­no po pra­wej stronie,

jed­nak bar­dziej ceni­my to, co po lewej.

Można by odnieść wra­że­nie, że igno­ro­wa­ne jest wszyst­ko co naka­zu­je roz­są­dek (pogru­bie­nie moje). Paradoksalnie, obser­wu­jąc pro­jek­ty, mam wra­że­nie, że zwin­ność jest jed­nak czę­sto ina­czej rozu­mia­na, nie jako igno­ro­wa­nie zło­te­go trój­ką­ta” pro­jek­to­we­go (zakres, ter­min, budżet). Ja w każ­dym razie zawsze pytam: czym jest tu Agile. Niestety sły­szę nie raz, ze tego się nie defi­niu­je”… co wywo­łu­je u mnie odruch nie defi­niu­je się zakre­su pro­jek­tu” a to pro­wa­dzi do wnio­sku, że suk­ce­sem jest sam fakt roz­po­czę­cia projektu…